Toen na een ruggenmerginfarct duidelijk werd dat medewerker Ronald zijn oude werk niet meer kon uitvoeren, zocht Hendrik Jongkind als zijn werkgever naar een manier om hem toch te laten meedoen. Ronald werkt al bijna 40 jaar bij Jongkind en kent het bedrijf door en door. ‘Zo iemand laat je niet zomaar stikken,’ vindt Hendrik. Met hulp van het UWV vond hij een manier om Ronald aan het werk te houden.
Jongkind is een familiebedrijf dat sinds 1908 onder andere potgrond en kleikorrels maakt voor de tuinbouw. De organisatie is klein en plat. Iedereen werkt mee, ook eigenaar Hendrik: ‘Wij lopen hier niet met stropdassen rond. Ik sta gewoon naast mijn mensen, niet boven ze.’
Medewerker Ronald begon als vakantiekracht bij Jongkind. In ruim 40 jaar groeide hij door tot bedrijfsleider van de verpakkingsafdeling. Ronald hield de productielijnen draaiende, loste technische problemen op, bestelde materialen en bewaakte de planning. Veel werkgevers herkennen het: die ene collega die precies weet hoe alles werkt. ‘Hij is voor ons goud waard’, zegt Hendrik.
Kijken naar wat iemand nog wél kan
Door het ruggenmerginfarct kon medewerker Ronald niet meer lopen. Wanneer een ervaren medewerker plotseling uitvalt, heeft dat ook grote gevolgen voor je bedrijf. Zeker voor een relatief klein familiebedrijf als Jongkind, waar ervaring niet zomaar vervangbaar is. Hendrik stond voor een lastige keuze: afscheid nemen van iemand die het bedrijf door en door kent, of op zoek naar een manier om hem te behouden.
Voor Hendrik was dat laatste vanzelfsprekend. Hij keek niet alleen naar de beperkingen, maar vooral naar wat zijn medewerker nog wel kon. Die houding werd het uitgangspunt voor alles dat volgde.
Ook Filmhuis Den Haag zette via UWV aanpassingen aan de werkplek in voor een werknemer, voor betere toegankelijkheid. En wat blijkt??
Van uitval naar een technische oplossing
Al snel werd duidelijk dat Ronald alleen aan het werk kon blijven als zijn werkplek anders werd ingericht. Voor Hendrik was het belangrijk dat de oplossing aansloot op het dagelijkse werk in het bedrijf en ervoor zorgde dat zijn medewerker inzetbaar bleef.
Daarom ontstond het idee om het werk op de heftruck opnieuw te bekijken. Een aangepaste heftruck zou het mogelijk maken om toezicht te houden op de werkvloer, vrachtwagens te laden en lossen en zichtbaar aanwezig te blijven in het bedrijf.
Hendrik keek samen met UWV wat technisch en financieel mogelijk was. De heftruck werd speciaal omgebouwd, zodat deze zonder pedalen te bedienen is. Hendrik schafte de heftruck aan; UWV vergoedde de aanpassingen volledig.
Rust en continuïteit op de werkvloer
Met de aangepaste heftruck kan Ronald 5 tot 6 uur per dag werken. Hij houdt toezicht op het terrein, laadt en lost vrachtwagens en ondersteunt collega’s. Zijn aanwezigheid brengt rust. Veel van zijn collega’s zijn gewend om op hem terug te vallen voor vragen en aanwijzingen. Die ervaring is moeilijk te vervangen. ‘Je ziet hem ook weer lachen’, zegt Hendrik. ‘Dat is misschien wel het belangrijkste. Hij heeft weer een rol en een ritme.’
Iemand met een arbeidsbeperking hoeft volgens Hendrik niet minder waardevol te zijn, ook niet in een fysieke functie. ‘Met de juiste aanpassing kan een ervaren medewerker juist van enorme betekenis zijn en blijven, voor het team en het bedrijf.’
Hulp inschakelen loont
Hendrik benadrukt dat je als werkgever zelf stappen moet zetten, maar dat er ook veel hulp is als je daar om vraagt. ‘Blijf praten met je medewerker en met UWV’, zegt hij. ‘Vraag gewoon wat er mogelijk is. Laat je uitleggen wat er vergoed wordt en wat je zelf moet regelen. Als je dat weet, kun je veel makkelijker beslissen.’
Hendrik ziet ook dat sommige werkgevers vooral naar de kosten kijken, terwijl het behoud van ervaring minstens zo belangrijk is. ‘Als iemand al zo lang bij je werkt, dan help je elkaar. Het is goed voor hem, maar ook voor het bedrijf. Die loyaliteit en kennis vind je niet zomaar terug.’
Ook een medewerker met een arbeidsbeperking laten meedoen?
Raadpleeg voor de laatste informatie rondom wet- en regelgeving altijd www.uwv.nl
