Interview

De Ervaringsdeskundige, Genevieve: ‘Ik bied hoop en inspiratie’

De Ervaringsdeskundige Genevieve Maduro

Mensen van buitenaf begrijpen niet altijd hoe het voelt om bijvoorbeeld een ziekte of aandoening te hebben. Of hoe het voelt om een burn-out gehad te hebben. In de serie ‘De Ervaringsdeskundige’ spreken we mensen die uit eigen ervaring weten hoe dat is en die met hun kennis anderen helpen. In deze aflevering, ervaringsdeskundig coach Genevieve.

Genevieve Madurou (35) is gediagnostiseerd met ADD. Dit kwam naar voren toen ze bij de psycholoog liep na het overlijden van haar partner. Het maakte haar duidelijk waarom ze steeds geen opleiding kon afronden en geen baan kon behouden. Bij UWV kwam ze in contact met een jobcoach. Die wees haar op de opleiding tot ervaringsdeskundige.

 

Waarin ben je ervaringsdeskundige?

‘Op school ging het al mis. Ik deed de hbo-opleiding Sociaalpedagogische Hulpverlening, maar behaalde mijn propedeuse niet. Doordat ik mijn hbo-diploma niet had, vond ik geen passende baan, waardoor ik steeds werk moest doen waarin ik onvoldoende geïnteresseerd was. Gevolg: kortstondige dienstverbanden en meerdere uitkeringsaanvragen. Ik heb van alles gedaan: van administratief werk tot werken in een kledingzaak en werk als receptioniste. Ik merkte dat mijn energie op raakte, ik moest mijn bed uit worden getrokken om iets te ondernemen. Naast minimale motivatie, raakte ik snel afgeleid en kon ik geen overzicht houden. In 2011 overleed mijn partner. Mijn situatie verergerde, ik raakte in een depressie. Toen ben ik naar een psycholoog gegaan en die stelde vast dat ik ADD had. Met die diagnose belandde ik in de Wajong en kreeg ik een jobcoach toegewezen. Samen keken we naar mijn ambities en kwaliteiten. Zo kwamen we op Howie the Harp, een opleiding tot Ervaringsdeskundige.

 

Hoe wist je dat deze opleiding wel bij je zou passen?

In eerste instantie dacht ik: dat is niets voor mij! Ik ben niet verslaafd of dakloos geweest, maar het sociaal maatschappelijke sprak mij wel aan. Later bleek dat de studie breder was en ik weldegelijk ervaring had. In 2016 deed ik de opleiding. Deze heb ik wél afgerond en ben aangenomen als coach. Inmiddels heb ik meer zelfkennis en vertrouwen, ik weet wat ik kan.’

 

Hoe gebruik jij je ervaring om anderen te helpen?

‘Het geeft veel voldoening mensen te kunnen helpen door mijn eigen ervaring. In de eerste week van de opleiding stellen mijn collega’s en ik ons direct kwetsbaar op door ons herstelverhaal te delen. Dit creëert openheid, herkenning en gelijkwaardigheid. We kennen allemaal ontwrichting, eenzaamheid, depressie en afstand tot de maatschappij, maar ook de veerkracht die je nodig hebt voor herstel. Van daaruit ontstaat het gesprek. Ik sta ten alle tijden naast mijn studenten, luister en zet delen van mijn ervaring in wanneer dit ondersteunend is.’

 

'Het geeft veel voldoening mensen te kunnen helpen door mijn eigen ervaring'

 

Wat kun jij - als ervaringsdeskundige - toevoegen?

‘Vanuit mijn rol van ervaringsdeskundige bied ik in de eerste plaats hoop en inspiratie. Ik laat zien dat je wel degelijk uit een rotsituatie kunt komen. Vervolgens is het aan de studenten zelf om te werken aan zelfkennis, acceptatie en leren omgaan met hun kwetsbaarheid. Ik help hun door met verdiepende en confronterende vragen nieuwe inzichten te verkrijgen die helpen bij de persoonlijke en professionele ontwikkeling.’

 

Heb je een voorbeeld van hoe je zo’n hulptraject aanpakt?

‘Een van de vele voorbeelden is dat van een jonge vrouw die een leven met therapie achter de rug had. Ze was super ambitieus en leergierig, maar worstelde met haar zelfbeeld en draagkracht. Tijdens de opleiding leerde zij zichzelf en haar valkuilen steeds beter kennen. Ik gaf haar de ruimte om haar hoofd te stoten en samen onderzochten wij waar het mis ging. Met behulp van mijn feedback en positieve benadering ging zij steeds meer inzien dat zij kwetsbaar mocht zijn en ontdekte zij het voordeel van grenzen aangeven en hoe belangrijk het is om naar jezelf te luisteren. Doordat ze dit wist eigen te maken, werd ze minder snel overprikkeld en waren er kortere tot geen time-outs meer nodig, zoals in het verleden. Inmiddels werkt ze als ervaringsdeskundige met jongeren en gezinnen.‘