Jaqueline Storm (WIA) doet eindelijk wat ze wil (en is nu succesvol illustrator)

Na een val van haar fiets kwam Jaqueline Storm (54) gedeeltelijk in de WIA, waardoor ze haar leven anders moest gaan inrichten. Ze pakte haar oude liefde, tekenen, weer op en heeft nu succes als illustrator.

 

‘Als kind was ik altijd aan het tekenen, ik kon mezelf daar heerlijk in verliezen en het was mijn droom er later mijn werk van te maken. Met dat idee in mijn achterhoofd ging ik studeren aan de Koninklijke Academie voor de Kunsten in Den Haag. Maar uiteindelijk nam mijn carrière een andere wending en kwam ik terecht in de journalistiek; eerst als schrijvend journalist en later als docent creatief schrijven. Ik was een echte workaholic; ik zat vol ambitie en daarnaast was ik ook moeder. Tekenen deed ik eigenlijk nooit meer; ik gunde mezelf er de tijd niet voor.’

 

Slecht functioneren

‘In 2013 had ik het geschopt tot teammanager aan de opleiding waar ik zelf ook les gaf. Op een winterse ochtend, het had gesneeuwd en het ijzelde, viel ik op weg naar mijn werk van mijn fiets. Ik kwam met mijn hoofd op de grond terecht en dacht dat ik een hersenschudding had, waar ik na een paar dagen rust wel van hersteld zou zijn. Maar ik bleef last houden; ik sliep slecht, kon niet tegen prikkels, lezen en schrijven lukte me niet en functioneerde slecht op mijn werk. Na een lange periode van kwakkelen belandde ik uiteindelijk bij een neuropsycholoog die hersenschade vaststelde. Vervolgens werd ik door UWV voor vijftig procent arbeidsongeschikt verklaard.’

 

Eerste prijs gewonnen

‘Natuurlijk was dat een grote klap, maar gaf het mij ook de kans om mijn leven op een andere manier in te richten. Ik ging terug naar een werkweek van 16 uur. En daarnaast pakte ik het tekenen weer op; dat was na mijn val een van de weinige dingen waar ik plezier aan beleefde, zonder dat ik er klachten van kreeg. Per toeval stuitte ik op een illustratiecursus bij het wijkcentrum, die ik ben gaan volgen. Vervolgens begon ik zelf illustraties te maken, gewoon lekker thuis aan de keukentafel. Ik haal m’n inspiratie uit huis -, tuin-, en keukenspullen en uit de jaren vijftig. En mijn tekeningen hebben dan ook een kenmerkende nostalgische stijl. Ik begon ze op Instagram te posten en kreeg tot mijn verbazing al snel veel volgers. Twee jaar geleden las ik over Kunst met perspectief en besloot me aan te melden. En toen ik hiervoor een tekening instuurde, kwam alles in een stroomversnelling terecht. Kunst met perspectief is een initiatief van UWV. Het is een prijs voor creatieven en kunstenaars met een arbeidsbeperking die beeldende kunst maken. Ik won de eerste prijs, iets wat ik echt nooit had verwacht. Sindsdien is er veel vraag naar mijn werk. Ik heb nu regelmatig illustratie-opdrachten en verkoop daarnaast tekeningen en illustraties die ik zelf heb bedacht, maar ik doe alles wel op mijn eigen tempo en voorwaarden. Ik teken nog steeds lekker aan mijn eigen keukentafel en zeg alleen ‘ja’ tegen opdrachten waar ik echt blij van wordt.’

 

Grenzen stellen

‘Het accepteren van mijn verminderde belastbaarheid is een lange en moeizame weg geweest, maar het ongeluk heeft me ook positieve dingen gebracht. Ik heb geleerd om beter mijn grenzen te stellen en het heeft me weer teruggebracht bij mijn oude liefde.’

Meer van Jaqueline