Achtergrondverhaal

‘Door mijn eigen ervaring dacht ik: kanker en werk, dat kan toch beter?’

Edith Idoe

Op 40-jarige leeftijd kreeg Edith Idoe-Stap, moeder van vier tienerjongens, de diagnose slokdarmkanker. Overlevingskans: 10 procent. Na een spannende periode van behandeling en herstel, richtte Edith haar eigen bedrijf Stap Nu op om mensen met kanker te begeleiden naar werk.

‘Ik had al een tijdlang klachten. Na diverse bezoekjes aan de huisarts, werd ik doorgestuurd naar de internist voor onderzoek. Ik dacht dat ik misschien een maagzweer had. Maar het bleek slokdarmkanker, een vorm van kanker met een overlevingskans van maar 10 procent. Die boodschap voelde onwerkelijk. Op 20 januari 2000 werd ik geopereerd. Gelukkig konden ze de tumor volledig weghalen en kon ik daarna gaan herstellen. Ik moest leren omgaan met wat voelde als een nieuw lijf. Mijn slokdarm was geheel weggehaald, dus ik moest opnieuw leren eten. Dat ging moeizaam.

 

Naast fysiek herstel, moest ik ook weer vertrouwen krijgen dat ik verder mocht leven. Ik ging naar een psycholoog, maar ik miste tijdens die gesprekken de herkenning voor mijn situatie. Mensen die niet de werkelijke doodsangst kennen, weten niet hoe het is om het niet meer vanzelfsprekend te vinden dat je leeft. Kanker raakt je in je fundament. Dus om het leven weer op te pakken is herkenning en erkenning nodig van je omgeving.’

 

‘Terugkeren naar werk lukte niet’

‘Ik was facility manager in het onderwijs. Maar de drempel om na de operaties weer te gaan werken was groot; ik stapte namelijk weer een hele andere wereld in. Soms hebben mensen niet in de gaten welke kleine dingen kunnen raken. Zo stonden al mijn fotolijstjes en persoonlijke dingen in een doos in de hoek van kantoor, alsof ik niet meer terug zou komen. Dat was confronterend. 

 

‘Mensen die niet de werkelijke doodsangst kennen, weten niet hoe het is om het niet meer vanzelfsprekend te vinden dat je leeft.’

 

Ik heb erg mijn best gedaan, maar het is me uiteindelijk niet gelukt om binnen twee jaar terug te keren in mijn functie. Ik kreeg te horen dat ik voor 80 procent arbeidsongeschikt was en kwam in de WAO terecht. Maar ik was pas 40 en vond mezelf veel te jong om al langs de zijlijn te komen staan. Ik dacht: als ik toch mag blijven leven, kan ik dan niet iets van betekenis doen?’

Edith Idoe aan het werk
Edith aan het werk bij haar eigen bedrijf Stap Nu

‘Ik startte mijn eigen bedrijf om mensen zoals ik te helpen’

‘Door mijn eigen ervaring, de moeizame terugkeer naar werk en het gebrek aan kennis, dacht ik: kanker en werk, dat kan toch beter? In 2004 heb ik me daarom gemeld bij UWV met het plan om hier een eigen bedrijf in te starten. Via UWV kreeg ik een businesscoach om daarbij te helpen. Ik deed het echt stap voor stap: marktonderzoek, website maken, opleidingen volgen. Op 20 januari 2005, precies vijf jaar na mijn behandeling, startte ik officieel mijn bedrijf.’

Wil jij net als Edith je eigen bedrijf starten?

Lees wat daarbij komt kijken op de website van UWV.

 

Meer lezen over Edith?

In het volgende deel vertelt Edith hoe zij haar bedrijf opstartte.