Column Nadia: ‘Naadje voor de sfeer’

Nadia van den Heuvel is 40 jaar en fanspastisch zoals ze het zelf noemt. Ze is eigenaar van designbureau Ictoria, een bedrijf waar mensen met een beperking zich kunnen ontwikkelen en door kunnen stromen naar andere bedrijven. In haar eerste bijdrage blikt ze terug op haar allereerste werkervaring.

Nadia van den Heuvel
Nadia van den Heuvel

Graag neem ik jullie mee terug naar mijn 16e verjaardag. Ik kom uit een liefdevol één-ouder gezin waar veel liefde was, maar weinig geld. Dus toen ik bedacht dat ik, net zoals mijn vriendinnen, ook wel met de bus naar Spanje wilde, moest ik deze centjes toch echt zelf gaan verdienen. Ook al had ik een fysieke uitdaging en zat ik in een rolstoel.

Mijn eerste stap richting mijn allereerste baan was naar het arbeidsbureau in mijn toenmalige woonplaats Schijndel. De aardige mevrouw die mij te woord stond vroeg me: ‘Wat zou je dan willen doen?’ Zelf kon ik niet veel anders bedenken dan een callcenterbaan. Ook het bedienen van een 06-lijn vond ik geen probleem. Helaas, dat soort banen had ze niet. Ze zag er echter zonder meer de humor van in.

Via-via kwam ik bij de kaarsenfabriek Bolsius terecht, waar ik de kans kreeg om vakantiewerk te doen. De droom om met mijn vriendinnen in een bus naar Spanje te gaan voor een geweldige vakantie kwam toch wel mooi dichterbij. Ik kwam in een ploeg met superaardige mensen terecht. Zij hadden bedacht dat, wanneer je een aantal pallets op een bepaalde hoogte opstapelde, je zittend de dozen kon vullen. Zo kon ik gewoon meewerken, zonder dure ingewikkelde aanpassingen.

Het werk beviel mij prima. Ik werd al gauw gepromoveerd tot de moppentapper van de afdeling en stond te boek als ‘Naadje voor de sfeer’. Dat klinkt nu een beetje als een carnavalsnummer, maar het was toch echt zo.

Na vier weken was het dan zo ver. Ik had het geld bij elkaar en kon met mijn vriendinnen met de bus naar het mooie Spaanse Salou. Het was misschien wel mijn beste vakantie ooit, want ik had hem zelf verdiend en kon gewoon mee met de groep.

Ik geloof echt dat deze allereerste werkervaring positief heeft bijgedragen aan mijn eigenwaarde en, wellicht, een wat getraumatiseerde lever. Maar het laat ook zien dat er altijd wel een rol is die je bij je past, als jij hem zelf maar pakt.