Is de stem van iemand met een handicap belangrijk?

Noortje van Lith is 24, heeft een beperking, ze studeert én werkt. Als vaste blogger schrijft ze regelmatig over haar belevenissen en haar mening over onder meer de Wajong. In haar zesde blog schrijft ze over hoe het écht is om te leven met een handicap.

Noortje de Lith

'Het is vast allemaal niet zo erg als jij beweert.’ ‘Je moet maar accepteren dat bepaalde dingen niet kunnen.’ ‘Je bent een kostenpost’. Al deze zinnen heb ik wel eens naar mijn hoofd geslingerd gekregen. Het zijn uitspraken waaruit blijkt dat mensen geen enkel idee hebben over hoe het is om te leven met een handicap. Juist daarom moeten wij, mensen met een handicap, ons laten horen: wij mogen er zijn. We hebben niet gekozen voor een handicap, toch lijken sommige mensen dat te denken. We moeten steeds maar weer dankbaar zijn voor dingen die voor anderen vanzelfsprekend zijn. 
Zo kreeg ik weleens te horen, ‘Kijk eens dame, we hebben een plank voor jou neergelegd, zodat jij naar binnen kunt.’ Natuurlijk is het heel fijn dat mensen een plank neerleggen, maar het wordt op zo’n manier gezegd dat ik er dankbaar voor moet zijn. Het is voor iemand zonder handicap vanzelfsprekend om ergens binnen te komen. Iemand die loopt hoeft toch ook niet dankbaar te zijn dat hij/zij ergens binnen kan komen? Het is fijn, maar ik wil niet steeds mijn dankbaarheid te hoeven uitspreken. 

Ik hoop dat Nederland steeds toegankelijker wordt, wij hebben net zoveel recht om ergens (zelfstandig) te kunnen komen als iemand zonder handicap. Velen van ons hebben al vaak hulp nodig en als we dan iets zelfstandig kunnen doen is dat echt een enorme bevrijding.

Toegankelijkheid is trouwens meer dan een gebouw binnen kunnen komen. Het staat ook voor de toegang tot onderwijs, werk en inkomen. We weten inmiddels dat niet iedereen met een handicap hier (voldoende) toegang tot heeft. Veel mensen met een arbeidshandicap leven op of net boven de armoedegrens, omdat ze niet (fulltime) kunnen werken en daardoor vaak niet zelfstandig het wettelijk minimumloon kunnen verdienen. Ook daar moet echt verandering in komen.
Veel mensen zonder handicap beseffen niet dat ook zij helaas van de een op de andere dag in deze situatie terecht kunnen komen. Dan kunnen ook zij een ‘kostenpost’ zijn of ze moeten accepteren dat bepaalde dingen niet kunnen. Dan zal men blij zijn dat wij, mensen met een handicap, onze stemmen hebben laten klinken. Wij zijn de tegenmacht van mensen zonder handicap, wij weten dat veel dingen niet vanzelfsprekend zijn. Luister ook naar ons, wij zijn het waard.